In Belgie

De strijd tegen discriminatie bij huisvesting wordt omkaderd door drie federale wetten (wet van 10 mei 2007) en gewestelijke decreten. De beschermde criteria omvatten: etnische herkomst, nationaliteit, geslacht, leeftijd, seksuele geaardheid, handicap, gezondheidstoestand, gezinssituatie, vermogen, religieuze of filosofische overtuigingen.

Een verhuurder mag een kandidaat-huurder niet weigeren op basis van deze criteria. Hij mag wel selecteren op objectieve en relevante criteria: solvabiliteit (voldoende inkomsten), referenties van vorige verhuurders, afwezigheid van strafrechtelijk verleden verbonden aan huisvesting.

De Gewesten organiseren discriminatietesten (mystery shopping): fictieve kandidaten solliciteren op advertenties om te verifieren of de verhuurder of het agentschap discrimineert. Overtreders stellen zich bloot aan boetes en vervolgingen.

Unia (Interfederaal Gelijkekansencentrum) en de gewestelijke centra ontvangen klachten en kunnen gerechtelijke acties instellen namens de slachtoffers.

i
Opgelet
Een huurder weigeren door te zeggen “ik verkies een koppel zonder kinderen” of “ik verhuur niet aan buitenlanders” is illegale discriminatie. Schriftelijke communicatie (e-mails, SMS) zijn rechtstreeks bewijsmateriaal bruikbaar voor de rechtbank.

Concreet voorbeeld

Een verhuurder publiceert een advertentie “Belgisch koppel zonder kinderen bij voorkeur”. Unia ontvangt een klacht en stuurt twee fictieve kandidaten met identieke profielen (inkomsten, referenties) maar verschillende origines. De kandidaat van buitenlandse origine wordt geweigerd, de Belg aanvaard. De verhuurder wordt vervolgd voor discriminatie en veroordeeld tot een boete + schadevergoeding.