In Belgie

De warmtekostenverdeler beantwoordt aan een Europese verplichting omgezet in Belgisch recht: in gebouwen met collectieve verwarming moeten de verwarmingskosten individueel worden verdeeld, op basis van het werkelijk verbruik van elke bewoner.

Elke radiator wordt uitgerust met een elektronisch kastje dat het relatief verbruik meet (geen absolute waarde). Op het einde van de periode leest een dienstverlener de gegevens af en berekent de verdeling:

  • Vast deel (30-50 % van de kosten): verdeeld per aandelen of oppervlakte — dekt de gemeenschappelijke verliezen
  • Variabel deel (50-70 %): verdeeld per individueel verbruik gemeten door de verdelers

Dit systeem stimuleert de bewoners hun verbruik te matigen: wie minder verwarmt, betaalt minder.

De installatie is ten laste van de eigenaar (of de mede-eigendom voor de gemeenschappelijke delen). De aflezing- en berekeningskost wordt opgenomen in de huurlasten.

i
Goed om te weten
De warmtekostenverdelers meten geen kWh maar relatieve eenheden. Het verbruik van elke radiator wordt vergeleken met de andere om het aandeel van elk te bepalen. Het is een verdelingssysteem, geen absoluut meetsysteem.

Concreet voorbeeld

Een gebouw met 8 appartementen in Brussel met collectieve gasverwarming. De jaarlijkse gasfactuur bedraagt 12 000 EUR. Met de verdelers: vast deel (40 %) = 4 800 EUR verdeeld per aandelen. Variabel deel (60 %) = 7 200 EUR verdeeld per gemeten verbruik. Het appartement op het gelijkvloers (kouder, verwarmt meer) betaalt 1 400 EUR variabel. Het appartement op de 3e (warmer, verwarmt minder) betaalt slechts 650 EUR.