In Belgie

Het forfait is het alternatief voor voorschotten. Het fundamentele verschil: bij voorschotten regulariseert een jaarlijkse afrekening de bedragen; bij het forfait is het bedrag definitief — geen afrekening, geen regularisatie.

Het forfait is eenvoudiger te beheren maar houdt een risico in voor de verhuurder: als de werkelijke lasten aanzienlijk stijgen (hausse van energiekosten, werken in de mede-eigendom), kan hij het verschil niet vorderen. Omgekeerd kan de huurder bij daling geen terugbetaling vragen.

De keuze tussen forfait en voorschotten moet duidelijk vermeld worden in het huurcontract. Bij gebrek aan precisering beschouwt de rechtspraak de betaalde bedragen doorgaans als voorschotten (met afrekeningsverplichting).

i
Opgelet
De verhuurder die voor een forfait kiest kan niet meer terugkomen tijdens het huurcontract en een afrekening of bijbetaling eisen. Het forfaitaire bedrag ligt vast voor de hele duur, behalve bij aanhangsel ondertekend door beide partijen.

Concreet voorbeeld

Een verhuurder stelt een forfait vast van 120 EUR/maand voor de lasten van een appartement in Namen. Het eerste jaar bedragen de werkelijke lasten 1 200 EUR (= het jaarlijkse forfait). Het tweede jaar stijgen de lasten tot 1 550 EUR door de stijging van de energieprijzen. De verhuurder absorbeert het verschil van 350 EUR — dat is het risico van het forfait.